جف وال

جف وال (Jeff Wall) در سال 1946 میلادی در ونکوور کانادا متولد شد. او کارشناسی ارشد خود را در سال 1970 در رشته تاریخ هنر از دانشگاه بریتیش کلمبیا دریافت کرد و پس از آن به لندن نقل و مکان کرد.
وی از سال 1974 به عنوان استادیار دانشکده هنر و طراحی Nova Scotia مشغول به کار شد و از سال 1976 استادیار دانشگاه Simon Fraser گردید. وی در طی سالهای بعد در دانشگاه بریتیش کلمبیا تدریس می‌کرد و به سخنرانی در موسسات آموزشی می‌پرداخت. او مقالات متعددی در خصوص هنرمندان و نویسندگان معاصرش به رشته تحریر درآورده است.
جف وال از زمان دانشجویی به تجربه کردن در هنر مفهومی علاقه‌مند بود و اولین عکس‌های خودش را در آن سال‌ها خلق کرد. وی علاقه داشت که عکس‌ها را در اندازه‌های بزرگ و در مقیاس انسانی ببیند و یا ارائه کند.
او در سال 1978 اولین نمایشگاه عکاسی خود را برگزار کرد و عکس نسبتا مشهور او تحت عنوان “اتاق تخریب شده” در این نمایشگاه ارائه‌گردید. عکسی نمادین که در ابعاد بزرگ به روش سیباکروم (Cibachrome) چاپ شده‎‌بود و بر روی یک جعبه نور فلورسنت قرار داشت، چیزی شبیه به تابلوهای بزرگ تبلیغاتی. در این تصویر فضایی به ظاهر ویران شده با لوازم و محتویاتی ویران شده به نمایش درآمده‌است که به نوعی با فضای معمولی و صمیمی یک اتاق خواب در تقابل است.
بسیاری از عکس‌های جف وال به صورت پیچیده ای تولید شده اند و بازیگران، چیدمان صحنه و یا بازسازی‌های دیجیتالی در آن‌ها نقش دارند. او مدل هایش را بیشتر از افراد غیر حرفه ای انتخاب می کند.
عکس‌های او که در بسیاری موارد در مقیاس های بزرگ تولید شده‌اند، موضوعات، ساختار و روش‌های نمایشی مورد استفاده در فرهنگ پاپ و نیز سینما را به ذهن متبادر می‌نماید.
به عنوان نمونه، وی برای ایجاد یکی از عکس‌هایش به نام “یک تندباد ناگهانی (بعد از هوکوزایی)” در مدتی بیش از یک سال بیش از صد عکس گرفت تا بتواند به یک مونتاژ یکنواخت برسد که یکی از نقاشی های قرن نوزدهمی از هوکوزایی، نقاش ژاپنی را که از وزش تندباد کشیده بود، تداعی کند.
جف وال از سال 1990 برای مونتاژ کردن عکس هایش از فناوری دیجیتال استفاده می کند و برخی کارهایش را با چاپ رنگی جوهرافشان ارائه نموده است.
وی بسیاری از کارهایش را در قالب صفحات بزرگ شفاف (ترانسپرنت) که بر روی جعبه های نور قرار می گیرند ارائه کرده است. او در سال 1995 شروع به ایجاد عکس سنتی سیاه و سفید از ژلاتین نقره نمود.
جف وال هر یک از تابلوهای عکاسانه اش را در حالیکه آنها را با دقتی بسیار زیاد صحنه سازی نموده است، ایجاد می کند. وی به جزئیات تصاویر خود اهمیت زیادی می دهد تا امکان دستیابی به جلوه های بصری مورد نظرش را بدست آورد. با این وجود تصویر نهایی او بیشتر شبیه به ثبت یک لحظه مستند است تا اینکه تصویری صحنه سازی شده به نظر برسد. برخی منتقدین، کارهای او را نوعی رئالیسم جادویی می دانند.
او بسیاری از عکس های خود را پیرامون آثار بزرگ هنری و ادبیات ، همچون نوشته های کافکا، رالف الیسون یا یوکیو میشیما یا نقاشی‌های هوکوزایی، دلاکرو و کاراواجیو خلق نموده است.
جف وال برای عکس های در مقیاس بزرگ که با روش سیباکروم (Cibachrome) بر روی فیلم های شفاف می‌سازد و همچنین برای نوشتن تاریخ هنر شهرت دارد. موضوع قالب در عکاسی او، مخلوطی از زیبایی های طبیعی، زوال شهری و ویژگی های صنعتی و پسا مدرن موجود در شهر هاست. عمده کارهای او از فضاهای شهری در ونکوور استفاده شده‌است.
عناصری از سایر اشکال هنری همچون نقاشی، سینما و ادبیات از ملزومات تصاویر ساخته شده توسط وی می‌باشند بطوریکه خود وی برای آن‌ها از لفظ سینماتوگراف استفاده می‌نماید. او سعی دارد که جنبه هایی از هنر زیبا (Fine Art) را وارد تصاویر روزمره خود کند.
جف وال بیش از سه دهه است که در موضوع بازتعریف تصاویر عکاسانه در هنر فعالیت می‌کند. عکس های بسیار بزرگ و خیره کننده او با موضوعات معاصر و صحنه‌هایی از زندگی مدرن معاصر همراهند، که در آن‌ها بینندگان را با سوالاتی در خصوص اعتبار داشتن یا ساختگی بودن، خودانگیختگی و فرایندهای هنری مواجه می‌سازد.
جف وال به عنوان یکی از چهره‌های شاخص در عکاسی مفهومی با رویکردی مستند شناخته شده است. وی در آثارش برخی از فرضیات مهم در مورد هنر و خلق هنر را به چالش می‌کشد.